Waar een bezoekje aan de banenmarkt toe kan leiden weet Dionne van der Horst maar al te goed. Doordat ze in september in Nijkerk een bezoekje aan zo’n evenement bracht, werkt ze nu als kwaliteitscontroleur bij Vebo.
“Ik had vijf jaar gewerkt als vrachtwagenchauffeuse”, zegt Dionne. “Maar dat was vanwege de wisselende werktijden bijna niet meer te combineren met de zorg voor mijn twee kinderen, zeker niet toen de oudste naar school ging.”
Een andere baan in de transportsector vinden ging moeizaam en dus had de inwoonster van Nijkerkerveen haar blik al verruimd naar andere functies. “Min of meer bij toeval las ik dat er een banenmarkt was in Nijkerk. Ik ben naar binnen gelopen en heb met verschillende werkgevers gesproken.”
Vebo sprong er duidelijk uit. “Ook omdat ze open stonden voor drie dagen werken en om negen uur beginnen”, zegt ze. “Bovendien had ik al snel een klik met Jan Koelewijn, die er samen met Hester van de Pol-Vedder namens Vebo stond. Ze hadden werk als heftruckchauffeur en kwaliteitscontroleur.”
Bij een bedrijfsbezoekje raakte Dionne helemaal overtuigd. “Toen ik even met Jan had gesproken, zag hij mij wel als kwaliteitscontroleur werken. Dat vond ik prettig om te horen, want zelf was ik daar nog niet zo zeker van. Ook Jos van de Glind, de manager kwaliteit, arbo en milieu met wie ik die dag kennismaakte, was snel overtuigd.”
De rondleiding die volgde bevestigde het goede gevoel van Dionne. “Het is mooi en groot, maar wel met de sfeer van een familiebedrijf. Ook de nuchtere mentaliteit sprak me aan.” En zo begon ze in het najaar van 2025.
“Ik heb eerst een tijdje meegelopen met een collega om te kijken wat er van belang was bij het werk. Kort gezegd controleer je met steekproeven of de mallen goed zijn gemaakt, de wapening en de hijsankers goed geplaatst zijn. Ook na de productie kijk je of ze voldoen aan de kwaliteitseisen.”
Meestal meten Dionne en haar collega’s geen afwijkingen van de tekeningen, maar zo af en toe zit er toch wat verschil tussen. “Als het om een kleine afwijking gaat, spreek ik de jongens erop aan dat ze het moeten aanpassen. Als er grote zaken zijn, dan zoek ik contact met de teamleider, maar dat gebeurt zelden.”
Aanvankelijk dacht Dionne dat ze het bestaan op de vrachtwagen zou gaan missen, maar dat bleek anders uit te pakken. “Ik heb nu een soort wandelende kantoorfunctie. Ik loop met mijn tablet door de hallen en doe daar de controles. Het is leuk om op verschillende plekken in het bedrijf te komen. Ik zit hier echt prima op mijn plek.”
